|
Δεν είναι
όλοι οι παχύσαρκοι κατάλληλοι για χειρουργική
αντιμετώπιση.
Η απόφαση για χειρουργική θεραπεία πρέπει να
λαμβάνεται σε περιπτώσεις σοβαρής (ΔΣΒ >
40) και επίμονης παχυσαρκίας (περισσότερο απο 5 χρόνια) και εφ’
όσον οι προηγούμενες συντηρητικές θεραπευτικές παρεμβάσεις
με δίαιτες και φάρμακα δεν έχουν αποδώσει. Οι
ασθενείς θα πρέπει να είναι καλά ενημερωμένοι για
τις δυνατότητες και τα όρια της χειρουργικής και
να είναι έτοιμοι για σημαντικές αλλαγές στη ζωή
τους. Μερικές
φορές η χειρουργική ενδείκνυται και σε ελαφρότερες
μορφές παχυσαρκίας (ΔΣΒ > 35) όταν συνυπάρχουν
συνοδά νοσήματα όπως διαβήτης, υπέρταση,
υπνοαπνοϊκό σύνδρομο ή οστεοαρθρίτις και θεωρείται ότι θα υπάρξει σημαντική
ωφέλεια απο την απώλεια βάρους. Το τελευταίο έχει
ιδιαίτερη σημασία διότι συνοψίζει το δόγμα της
χειρουργικής της παχυσαρκίας: Η
απόφαση για χειρουργείο λαμβάνεται
μόνο όταν τα αναμενόμενα οφέλη είναι σαφή και υπερτερούν του
κινδύνου της χειρουργικής επέμβασης.
|
Ενδείξεις χειρουργικής αντιμετώπισης της
παχυσαρκίας. |
| |
|
ΔΣΒ > 40
kg/m2 |
|
ΔΣΒ > 35
kg/m2 όταν συνυπάρχουν σοβαρές παθήσεις που
σχετίζονται με την παχυσαρκία. |
|
Διάρκεια
παχυσαρκίας > 5 έτη. |
|
Αποτυχία
συντηρητικών μεθόδων ή υποτροπή. |
|
Ηλικία
μεταξύ 16 και 65 ετών. |
|
Δέσμευση για
μακροπρόθεσμες μεταβολές του τρόπου ζωής. |
| |
| |
Απόλυτη αντένδείξη για χειρουργική θεραπεία αποτελούν
οι παθολογικές μορφές παχυσαρκίας
(υποθυρεοειδισμός, σύνδρομο Cushing, σύνδρομο
Prader-Willi κλπ), η σοβαρή ψυχασθένεια, η
εξάρτηση απο αλκοόλ και ναρκωτικά και η συνύπαρξη
παθήσεων που αυξάνουν σημαντικά τον
χειρουργικό κίνδυνο. Στις σχετικές αντενδείξεις
της χειρουργικής θα πρέπει να αναφέρουμε επίσης
την ηλικία (κάτω των 16 και άνω των 65), την κακή
φυσική κατάσταση, την έλλειψη υποστηρικτικού
περιβάλλοντος και το χαμηλό επίπεδο
επικοινωνίας και συμμόρφωσης με τις ιατρικές
οδηγίες.
Η σημασία του ψυχιατρικού ιστορικού.
Η απώλεια
βάρους και η επακόλουθη αλλαγή της φυσικής εικόνας του
σώματος, μπορεί
σε μερικές περιπτώσεις να δημιουργήσει κατάθλιψη και σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα.
Μετά την επέμβαση οι διαπροσωπικές σχέσεις και οι
προϋπάρχουσες
ψυχολογικές διαταραχές μπορεί να
βελτιωθούν ή και να επιδεινωθούν.
|
«Πρίν άκουγα πολλά σχόλια για την εμφάνιση
μου αλλά προσπαθούσα να μην δίνω σημασία γιατί είχα δίπλα
μου κάποιους ανθρώπους που με αγαπούσαν, ή που νόμιζα
ότι μ' αγαπούσαν. Το λέω αυτό
γιατί πολλοί απ' αυτούς δεν υπάρχουν πλέον
στη ζωή μου. Μετά την εγχείρηση και τα πρώτα
εμφανέστατα αποτελέσματα, έχασα το
"προνόμιο" της ανοχής τους. Άρχισαν να με
βλέπουν ανταγωνιστικά και να με
αντιμετωπίζουν με κακία. Τους πλήγωνε η
ευτυχία μου.» |
|
Δείτε την προσωπική εμπειρία της Ελένης
εδώ. |
|
«Ξαφνικά όλος ο κοινωνικός μου περίγυρος άλλαξε
στάση απέναντί μου. Πολλοί γνωστοί δεν με
αναγνώριζαν ή με κοιτούσαν περίεργα. Αισθανόμουν βέβαια υπέροχα
ακούγοντας τα συγχαρητήρια για την
αλλαγή μου, όμως η διστακτικότητα στη
συμπεριφορά του και η απόσταση που ένιωθα
μου δημιουργούσαν αμηχανία. Δεν ήξερα
πώς να φερθώ.. Ένιωθα σαν να μην ήμουν εγώ
αλλά κάποιος άλλος που
έπρεπε να ξαναμάθει τον κόσμο απ’ την αρχή.
Ευτυχώς σήμερα, όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.
Πιστεύω
όμως ότι στη φάση της αλλαγής μου θα έπρεπε
ίσως να βοηθηθώ από
κάποιο ψυχολόγο. Η αλλαγή στην εμφάνισή μου
έγινε τόσο γρήγορα και ήταν τόσο ριζική, που
ακόμα δεν έχω συνηθίσει εντελώς τον
καινούριο μου εαυτό.»
|
|
Δείτε την προσωπική εμπειρία του Στέλιου
εδώ. |
Η προεγχειρητική ψυχιατρική εξέταση των υποψηφίων
για χειρουργική της παχυσαρκίας είναι
απαραίτητη για να εντοπιστούν εκείνοι οι ασθενείς που δεν θα ωφεληθούν
απ τη χειρουργική ή θα
χρειαστούν ειδική προετοιμασία και υποστήριξη για
την επέμβαση.
Οι ασθενείς με ιστορικό ελεγχόμενης ψυχιατρικής
νόσου μπορούν να χειρουργηθούν μόνο με τη
συγκατάθεση του θεράποντος ψυχιάτρου. Βαριά ψυχικά νοσήματα όπως
οι ψυχώσεις (σχιζοφρένεια, μανιοκαταθλιπτική
ψύχωση κλπ) αποτελούν απόλυτη αντένδειξη για
χειρουργείο. Ακατάλληλοι επίσης θεωρούνται και οι
ασθενείς που έχουν μη ρεαλιστικές απαιτήσεις απο
τη χειρουργική ή χαμηλό επίπεδο αντίληψης και
συνεργασίας. Άτομα που πάσχουν απο σοβαρές μορφές
ψυχογενών διαταραχών της διατροφικής συμπεριφοράς
όπως βουλιμία, νυχτοφαγία και παροξυσμική
υπερφαγία,
χειρουργούνται μόνο εφ’ όσον παρακολουθούνται και
υποστηρίζονται παράλληλα απο εξειδικευμένο ψυχολόγο.
|
